گلایه؟!شاید....

عادتم است که چیز هایی بنویسم و بی آنکه دوباره بخوانمش آن را پاره میکنم.گاهی شعرهایی که به نظرم خوب می آید در یک دفتر مینویسم که مثلا دفتر شعرهایم باشد.اما چه فایده؟!

کسی آن را نمی خواند.فقط و فقط خودم. گهگاهی سروقتشان میروم و جاهایی ازآن را خط خطی نموده و به خیال خودم اصلاحات مهمی درشعر یا نوشته ام پدید آورده ام. همین چند وقت پیش بود که داستان کوتاهی که نوشته بودم را باز نویسی و تایپ کرده و برایم چنین مینمود که دست به اختراع بزرگی زده ام.آما آیا واقعا چنین است؟